Jakkolwiek dziwnie by to nie brzmiało, objawy nerwicowe, których pacjenci mają przeważnie serdecznie dość, pełnią rolę ochronną i kompromisową w ich życiu. Są one uzewnętrznieniem konfliktu wywołanego przez obecną sytuację w życiu pacjenta, mają jednak zazwyczaj powiązanie z tym, co stało się kiedyś w przeszłości.
Objawy mogą występować na trzech płaszczyznach:
– emocjonalnej rozumianej jako napięcie, lęk, fobie, trudności z koncentracją;
– somatycznej przejawiającej się m.in. bólami i zawrotami głowy, przyspieszonym biciem serca, napięciem mięśni, mrowieniem, drętwieniem, bólem brzucha, bólem w klatce piersiowej, zasłabnięciami i omdleniami;
– zachowań pod postacią m.im. zahamowań w relacjach międzyludzkich, zachowań niedojrzałych, natręctw, unikania i innych.
W swojej pracy w pierwszej kolejności badam, jaka zmiana, bądź zapowiedź jakiej zmiany spowodowała załamanie nerwicowe, a następnie szukam podobnych psychologicznie doświadczeń. Prowadzi to do głębokiego zrozumienia problemów, z jakimi zgłosił się pacjent, a następnie powoduje ulgę nie tylko w objawach, ale przede wszystkim daje poprawę w codziennym funkcjonowaniu na wielu płaszczyznach życia.
Celem psychoterapii psychanalitycznej jest bowiem nie tylko zmiana zachowań, ale również trwała zmiana struktur osobowości.